Een herinnering op beeld voor altijd

Mijn opa had een koektrommel met daarop plaatjes van zijn woonplaats Soest. Die maakte hij voorzichtig open met zijn bevende handen, aan zijn linkerhand had hij maar vier vingers. In de trommel lagen goudgele krakelingen met plakkerige suikerkorrels erop. Ik mocht er eentje pakken.

Hoe kwam mijn opa toch zo zorgvuldig? Waarom had hij maar negen vingers? Door als klein meisje vragen te stellen, leerde ik de verhalen achter zijn gewoontes kennen. Hier ben ik nooit meer mee gestopt want tegenwoordig interview ik mensen over hun leven met mijn filmcamera in de hand. Hier maak ik een mooie minidocumentaire van. Een film voor familie en vrienden om samen van te genieten.

Films over “gewone” mensen

Zo heb ik een levensverhaal op film gemaakt over een 90-jarige boer die met zijn scootmobiel tussen zijn schapen rijdt. Ook ben ik benaderd door 3 kinderen die een film wilden laten maken om als cadeau aan hun vader te geven om zijn 70ste levensjaar op een originele manier te vieren. De aanleiding kan ook iets verdrietiger zijn: een dochter vroeg mij een film te maken over haar 60-jarige moeder die ernstig ziek was, als mooie herinnering voor haar kinderen later.

Het zijn films over “gewone” mensen. Mensen zoals jij en ik. Die al een heel stuk leven hebben geleefd, waarin zij keuzes hebben gemaakt die hen maken tot wie zij nu zijn. Zoals de Deense filosoof Sören Kierkegaard ooit zei: ‘Het leven wordt immers voorwaarts geleefd, maar achterwaarts begrepen.’

Hoe gaat het maken van zo’n film in zijn werk?

Ik kom meestal 2 à 3 keer bij iemand thuis. We raken samen in gesprek, waarbij ik vragen stel over hoe iemands leven is verlopen. Grote levensvragen wissel ik af met de kleine details. Zoals: vertel eens over hoe vroeger het avondeten bij jullie thuis ging? Hoe was het om zelf kinderen te krijgen? Welke periode in je werkende leven heb je als meest interessant ervaren?

Daarnaast stel ik ook vragen die ten grondslag liggen aan hoe iemand zijn leven heeft vormgegeven: welke keuze heeft je leven verandert? Wat inspireert je? Welk talent zet je in? Waar ben je bang voor? Door mijn opleiding als antropoloog en jarenlange ervaring als docent heb ik gelukkig veel ervaring in secuur luisteren en mensen op hun gemak stellen.

Mensen ervaren het als een enorme rijkdom/luxe om eens uitgebreid stil te staan bij hoe hun leven is gelopen. Want wanneer neem je daar nou normaal gesproken de tijd voor in ons haastige bestaan?

Het is ook een heel intiem proces want soms komen we bij gevoelige thema’s terecht. Mijn afspraak is daarom: als de film af is, laat ik de video zien en mag diegene zelf bepalen wat er wél en niet in komt. Zo behoudt iemand zelf de regie.

Tussen de interviews door trekken we er op uit. We brengen bijvoorbeeld een bezoek aan iemand zijn favoriete plekje in de natuur, het ouderlijk huis of ik film iemand zijn hobby, zoals het bewerken van speksteen.

Op deze manier ontstaat er een heel persoonlijke film. Een film die met de tijd aan waarde toe zal nemen.

Florien van den BreemerWil je meer weten over levensverhalen op film?
Kijk dan op www.beeldschoonfilmproducties.nl

Florien van den Breemer