Nederlands-Indië, mijn vader diende daar van 1946 tot en met 1949/195o als sergeant, zijn taak was het onderhoud van voertuigen. Het was een periode die alleen maar verliezers kende…

Want mijn oma wachtte bijna 4 jaar op de terugkeer van haar jongste zoon. Hij kwam beschadigd terug uit deze oorlog en achteraf blijkt dat het een vuile oorlog was.

Van Nederlands-Indië naar Indonesië

Veel Nederlanders hebben banden met Indonesië. De Nederlandse aanwezigheid in Indonesië  dateert uit de 16e eeuw, toen de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) op Java al bezittingen had. Na de nationalisatie van de VOC in 1798 gingen die over op de toenmalige Bataafse Republiek. De naam Nederlands-Indië kwam bij de VOC in 1620 al voor en werd officieel in 1816. In 1945 werd de Republiek Indonesië uitgeroepen. Nederland accepteerde dat niet en stuurde een legermacht van 100.000 man. December 1949 eindigde deze oorlog.

Iedere oorlog kent alleen maar verliezers

De Nederlandse regering noemde de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog niet eens een oorlog maar gaf aan 2 politionele acties te hebben uitgevoerd. Hoe erg wil je het hebben. Ik heb de dagboeken van mijn vader voor mij liggen, ze vertellen veel. Gelukkig heeft hij zelf niet aan de strijd deelgenomen maar hij heeft er wel veel van gezien. Die oorlog is hij nooit helemaal kwijtgeraakt.

Genuanceerd denken

Wij dachten vroeger dat mijn vader in Indonesië had gestreden tegen de Japanners juist om de inlandse bevolking te steunen. Zoals we ook dachten dat de Amerikanen in Vietnam aan de goede kant stonden. Het mooie van ouder worden is dat je de keerzijde ontdekt, het was niet zo zwart/wit als we dachten en ja soms komt die ontdekking hard aan.

55-plussers ervaren dat een mening niet zo zwart/wit is als deze vroeger leek.

Ernaar toe

Met de dagboeken van mijn vader in de hand zijn mijn moeder en ik naar Indonesië gegaan. Veel foto’s op deze site zijn daar genomen. Het jaar daarna heb ik met Cees door Vietnam getrokken. Daarvan staan ook veel foto’s op deze site. Door de kennismaking met deze prachtige landen en met de zeer vriendelijke bevolking heb ik afscheid genomen van de 2 oorlogen die in mijn jeugd een rol speelden. Het is goed zo.