De vijfde wandeldag 

Van Facha naar Ponte Lima

De hoeve ‘Quinta Facha’ voelt als een herberg. De avond, de nacht en ochtend met zes vrouwen in het koetshuis waren naast het onbedaarlijke lachen en het heerlijke slapen, een en al bedrijvigheid. Iedereen was druk bezig om met een föhn de schoenen te drogen en jassen uit te hangen. De gewassen sokken hingen aan het voetbalspel te drogen, zusterlijk naast de beha’s. De wasmachine en droger deden de rest.

Het valt steeds weer op hoe oud en nieuw hier moeiteloos samengaan. De plek ademt historie, wifi doet haar werk goed, de communicatie tijdens het lopen gaat indien gewenst via de groepsapp. Tijdens de tocht wint oud het steeds meer van nieuw al raak ik in lichte paniek als mijn iPhone in een hoesje vol water ligt. 

De ochtend is zonnig en droog

De tocht naar Ponte Lima is prachtig. Door de aanwijzingen in de vorm van de schelp, de kapelletjes, de aanduidingen van de Romeinse tijd, de vele gedenktekens die door de wandelaars zijn achtergelaten en die steeds mooier worden, door dit alles is ieder moment van de dag een verrassing.

In Ponte Lima drinken we samen koffie en gaan vervolgens alleen op pad. Ik koop voetcrème want de huid van mijn voeten is na de regen toe aan verzorging. De crème is verkoelend en heerlijk fris de rest van de tocht zal ik hem iedere avond en iedere ochtend opdoen. Blaren heb ik niet en zal ik de hele tocht niet krijgen.

Stempels

Ik ga op zoek naar stempels voor mijn pelgrimspaspoort. Weer verbaasd het mij hoe zo iets simpels als het dagelijks minimaal twee stempels scoren, iets in ons allemaal losmaakt. We vergelijken in een pauze elkaars stempels. De een is nog mooier dan de ander. Nu ik alleen in Ponte Lima loop schiet een jonge vrouw mij aan. Of ik weet waar ze stempels kan krijgen. We gaan samen op zoek. Zij reist met haar moeder, ze komen uit Texas. In een restaurant en een kerk vinden we stempels. Ik ben twee stempels en een mooie ontmoeting rijker.

Terug naar Facha

Voor de slaapplek gaan we terug naar Facha. Dit hoort niet bij de Camino maar de wandeling langs de rivier is weer zo mooi en zou ik de kilometers niet loslaten?

Ik hoef alleen maar in de spiegel te kijken en mijn lichaam laat zien hoeveel ik gelopen heb. Iedere foto die ik naar huis stuur laat een gezondere vrouw zien.

Bom Camino,
Nicolette

Lees hier alle dagverslagen over de Camino Portugues

In “De vliegende kreeft” lees je meer over de Camino en mijn zoektocht naar hoop, herstel en gezondheid en hoe ik als mantelzorger stress en een burn-out overwon. Lees verder…