De twaalfde wandeldag 

Van Caldas de Reis naar Padron

De hele dag regen. Het is de vierde regendag en voor mij de enige dag die mij zwaar valt. Ik ben bibberig en warrig. Mijn wapperende regencape maakt waterstroompjes die in mijn waterdichte schoenen verdwijnen. Zelfs de Caldo verde die mij zou moeten verwarmen smaakt naar zeepwater, misselijk zet ik hem weg.

Het voelt alsof ik op een kruispunt sta en de goede richting niet kan kiezen. Medewandelaar Karin sleept me er doorheen. Dan komen we aan in de kerk van Padron. Ik steek een kaars aan en bid om hulp. Daar in die donkere kerk, alleen, kleddernat en koud zie ik welke richting ik moet gaan. Doelen zijn handig om tot actie over te gaan zoals de keuken schoonmaken, je rekeningen betalen enzo. Doelen die mij als mens raken zijn eigenlijk geen doelen maar verlangens. Als je bijvoorbeeld deze Camino lopen als een doel ziet dan val je in een gat als je in Santiago aankomt. Als het een wens is die vervuld wordt dan weet je dat het een begin is. Hier in de kerk van Padron beleefde ik het pelgrimsschap van binnen uit. Altijd op weg, steeds weer hoop houden, herstel zoeken en gezondheid vinden. Buen Camino.

Het dagverslag 

Vandaag 20km in de druilige regen gelopen. Het moreel  in de groep is hoog. Iedereen liep zijn eigen tempo en men zorgde ervoor dat niemand echt alleen en verloren liep. Op de Camino ontmoet je in korte tijd veel verschillende nationaliteiten. We merken dat nationaliteit eigenlijk niet belangrijk is. We zijn allemaal mensen van die ene planeet aarde. We willen allemaal gehoord, gezien en geliefd worden. In de regen lijken wij allemaal op elkaar. Schoenen, rugzak, poncho met een grote bult waar de rugzak zich verraadt. Het is ons uniform. Sommige pelgrims starten op de Camino als groep. Anderen beginnen alleen en sluiten zich aan bij andere pelgrims om een groep te vormen. Deze groepen bieden de mensen warmte en gezelligheid en steunen elkaar met praktische hulp. In die zin weet ik mij gesteund door een bijzondere groep van prachtige en warme mensen. Kostbaar om zo de Camino te mogen lopen.

 Pelgrimslied 
Pelgrim, hoe reis je
Op de weg die je koos
Om te ontdekken waarom de winden sterven
En waar de verhalen heen gaan
Alle dagen komen voort uit één dag
Zoveel moet je toch wel weten
Je kunt niet veranderen wat geweest is
Maar alleen waar je naar toe gaat
Eén weg leidt naar diamanten
Eén weg leidt naar goud
Een andere leidt alleen maar
Naar alles wat je al verteld is
In je hart vraag je je af
Welke van deze is de ware
De weg die leidt naar nergens
De weg die leidt naar jou
Zul je het antwoord vinden
In alles wat je zegt en doet?
Zul je het antwoord vinden
In jezelf?
Elk hart is een pelgrim
Elk hart wil weten
De reden waarom de winden sterven
En waar de verhalen heengaan
Pelgrim in je tocht
Moge je ver reizen
Want pelgrim het is een lange weg
Om te ontdekken wie je bent…

Song: Pilgrim van Enya

Lees meer dagverslagen over de Camino Portugues

In “De vliegende kreeft” lees je meer over de Camino en mijn zoektocht naar hoop, herstel en gezondheid en hoe ik als mantelzorger stress en een burn-out overwon. Lees verder…