Het enige dat ik moeilijk vond aan het lopen van de Camino was het naar huis gaan…

Het thuis komen was heerlijk, daar lag het niet aan. Ons huis is altijd een warm nest, hoe koud de wereld eromheen ook is. Wat mij zwaar viel was het afscheid van het pelgrimsbestaan. Het zorgeloze leven op de Camino. Leven met al je bezittingen in een rugzak van 6 kilo. Ik wist niet dat ik het kon.
Tijdens de tocht heb ik niets opgeschreven. Er was zoveel te beleven, te zien en te overdenken dat ik pas thuis begon te schrijven, dat resulteerde in het derde stuk van mijn nieuwe boek: ‘De vliegende kreeft’. Hieronder kun je mee lezen.

Het avontuur van de Camino begint

Na zes maanden wachten is het zover. Twee dagen geleden vloog ik naar de stad Porto in het noorden van Portugal. Ik heb een wandelreis geboekt bij Loopend Vuurtje en ontmoette mijn medereizigers bij het meetingpoint op Schiphol. Tien mensen in totaal, inclusief Jaap namens Loopend Vuurtje. Allen alleengaand. Het klikte meteen, de reis kon beginnen.

De pelgrimspas

In Porto kregen we plechtig de pelgrimspas uitgereikt. Met kinderlijk plezier verzamelden we de eerste stempels. Met deze pas en de verzamelde stempels krijgen we straks in Santiago van het pelgrimsbureau het Compostellaat. Een echt pelgrims diploma. Per dag moet je twee tot vier stempels bemachtigen, ze liggen bij kerken en eetgelegenheden en overnachtingsplekken. Ze zijn het bewijs van je tocht.

De eerste wandeldag op de Camino

Van Porto naar Vila do Condo. Voor het eerst 25 km lopen met een rugzak van 8 kilo want 1 liter water en 1 kilo fruit en kaas voor de lunch. De hele dag lopen we langs de oceaan. Prachtig ruw landschap, lunch op stoere rotsen. Confronterend voor mij. Kan niks vinden in mijn rugzak. Bang dat hij van de rotsen valt. Pijn aan mijn linkerschouder en rechtervoet. Ik zie mijn pelgrimspaspoort en de paar stempels die ik al heb en weet weer waarom ik hier loop: weg van het veilige huis, op zoek naar nieuwe dingen en vooral genezing van de burn-out. Ik loop veel alleen. Ik vind het heerlijk om op niemand te hoeven letten. Dit is waarom ik op reis ging. Alleen zijn als ik het wil en ’s avonds de gezelligheid van de groep. Dit is wat ik zocht.

Volgende week meer,
Bom Camino,
Nicolette

Lees meer over de Camino Portugues en mijn zoektocht naar hoop, herstel en gezondheid.
Dag 1: van Porto naar Vila do Condo
Dag 2: van Vila do Condo naar Sao Felix
Dag 3: van Sao Felix naar Barcelos