Het avontuur van de Camino Portugues begint

Het enige dat ik moeilijk vond aan het lopen van de Camino was het naar huis gaan…

Het thuis komen was heerlijk, daar lag het niet aan. Ons huis is altijd een warm nest, hoe koud de wereld eromheen ook is. Wat mij zwaar viel was het afscheid van het pelgrimsbestaan. Het zorgeloze leven op de Camino. Leven met al je bezittingen in een rugzak van 6 kilo. Ik wist niet dat ik het kon.
Tijdens de tocht heb ik niets opgeschreven. Er was zoveel te beleven, te zien en te overdenken dat ik pas thuis begon te schrijven, dat resulteerde in het derde stuk van mijn nieuwe boek: ‘De vliegende kreeft’. Hieronder kun je mee lezen.

Het avontuur van de Camino begint

Na zes maanden wachten is het zover. Twee dagen geleden vloog ik naar de stad Porto in het noorden van Portugal. Ik heb een wandelreis geboekt bij Loopend Vuurtje en ontmoette mijn medereizigers bij het meetingpoint op Schiphol. Tien mensen in totaal, inclusief Jaap namens Loopend Vuurtje. Allen alleengaand. Het klikte meteen, de reis kon beginnen.

De pelgrimspas

In Porto kregen we plechtig de pelgrimspas uitgereikt. Met kinderlijk plezier verzamelden we de eerste stempels. Met deze pas en de verzamelde stempels krijgen we straks in Santiago van het pelgrimsbureau het Compostellaat. Een echt pelgrims diploma. Per dag moet je twee tot vier stempels bemachtigen, ze liggen bij kerken en eetgelegenheden en overnachtingsplekken. Ze zijn het bewijs van je tocht.

Een bijzonder cadeau

De eerste wandeldag op de Camino

Van Porto naar Vila do Condo. Voor het eerst 25 km lopen met een rugzak van 8 kilo want 1 liter water en 1 kilo fruit en kaas voor de lunch. De hele dag lopen we langs de oceaan. Prachtig ruw landschap, lunch op stoere rotsen. Confronterend voor mij. Kan niks vinden in mijn rugzak. Bang dat hij van de rotsen valt. Pijn aan mijn linkerschouder en rechtervoet. Ik zie mijn pelgrimspaspoort en de paar stempels die ik al heb en weet weer waarom ik hier loop: weg van het veilige huis, op zoek naar nieuwe dingen en vooral genezing van de burn-out. Ik loop veel alleen. Ik vind het heerlijk om op niemand te hoeven letten. Dit is waarom ik op reis ging. Alleen zijn als ik het wil en ’s avonds de gezelligheid van de groep. Dit is wat ik zocht.

Bom Camino,
Nicolette

Lees hier online alle dagverslagen over de Camino Portugues.
Deze dagverslagen en die van mijn reisgenoten zijn ook te lezen in het onlangs gepubliceerd boek ‘De vliegende kreeft

 

Vorige

Ik loop de Camino Portugues en neem mee…

Volgende

De Camino Portugues, van Vila do Condo naar Sao Felix

  1. Plaatje

    Hi, ik ben net terug en heb genoten! Tijdens de voorbereiding heb ik erg veel gehad aan de tips op deze website en je blogs! De start langs de kust vond ik zalig. Het hotel in Sao Pedro (op de heuvel) is echt genieten. De centrale route vond ik mooi. Ik koos voor een mix aan 11 overnachtingen, van hotels tot albergues. Soms vooraf geboekt en soms ter plekke gevonden. Rugzak 30 liter op en gaan. Ik zou het zo weer doen. Deze bijzondere ervaring blijft lang hangen. Cadeau aan mezelf in Coronatijd.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Mogelijk gemaakt door & Thema gemaakt door