Pieterpad van Swolgen naar Venlo

Pieterpad, van Swolgen naar Venlo

Noord-Limburg laat deze zondag, 30 april, zijn mooiste kant zien. Het weer is perfect, het zonlicht valt zacht door de bomen en laat even later het water van de Maas schitteren…

Jocelyne en Nicolette starten in Swolgen, dat is ruim een uur rijden van onze woonplaats, Cees brengt ons naar de kerk waar wij de vorige keer opgehaald zijn. We nemen koffie en bananenbrood mee, het is een prima start in de zon en frisse wind.

Pieterpad, van Swolgen naar Venlo

Wij lopen vandaag de 21 km van etappe 8 uit Pieterpadboekje  11, negende druk. De tocht begint op de Swolgender heide, een mooi gebied maar opeens vallen we compleet stil, wij lopen op vlonders door water, de begroeiing is nog aan het ontluiken na de winter, het is een droomplaats. Het boekje meldt dat wij in Natuurreservaat Schuitwater zijn: ‘natuurgebied rond oude Maasmeander met steile oeverwanden, ooit uitgesneden door de rivier in de hoge zanden van de Swolgender heide’. Het water staat hoog dat maakt het allemaal nog mooier. De etappe is kort dus nemen we uitgebreid de tijd om foto’s te maken en mediteren we op een vlonder midden in het water.

We bezoeken iedere kapel en kerk

Kapel Houthuizen is de eerste die wij tegenkomen. De tweede is de Anna kapel in Grubbenvorst, in dit dorp nemen we pauze om te lunchen. Kapel van Genooi, is de derde en in Venlo bezoeken we nog de kerk in de Grote Kerkstraat. De tocht wordt zo wel heel vol van bezinning. Zijn jullie dan al in Venlo? Nee, joh, wij lopen nog in Grubbenvorst op weg naar het pontje.

Komen Pieterpad-wandelaars tegen, 2 dames zitten op een bankje te lunchen, zij lopen vandaag ook naar Venlo en gaan de dagen erna door totdat zij in Maastricht zijn. Waauw!

De Maascorridor

Bijna missen we het klaphekje aan onze rechterhand, we komen in de uiterwaarden ten zuiden van Venlo, die van landbouwgrond veranderen in natuurgebied. Er grazen pikzwarte Galloways met kalfjes tot onder het viaduct waar de A67 overheen raast. Weer heel mooi om te lopen: het beton van het viaduct, de runderen, het grasland en de rivier.

Aankomst in Venlo

Als vanzelf komen we aan in Venlo, wat een prachtige stad. Het is er heel gezellig, de terrassen zitten vol. De St. Martinusstraat, de Grote Kerkstraat en de Begijnengang verraden al door hun naam dat we door historisch gebied lopen met huizen uit 1588 Martinusstr. 19-21 en 1611 Martinusstr. 31. Vergeet ook de muurschildering van de Nicolaaskerk niet. Wij wandelen rustig naar het station en nemen de directe treinverbinding met Utrecht. Dag Venlo, 2 juli komen we weer, we lopen dan de 23 km naar Swalmen. Wij kijken er nu al naar uit!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

  1. Aukje

    Aanstekelijk verhaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Cees & Nicolette