De finale etappe! Nog 17 km en dan hebben Jocelyne en Nicolette 498 km Pieterpad gelopen. Precies 2 jaar en 5 dagen geleden startten we in Pieterburen…

We liepen alleen in de weekenden en plooiden de Pieterpad-planning vrij makkelijk in onze volle levens. Met veel dank aan Wim en Cees die heel wat gehaald en gebracht hebben. Maar ho, we zijn er nog niet, wij starten vandaag in Strabeek.

Van Strabeek naar Maastricht

We reizen weer per trein nu van station Soest-Zuid naar station Valkenburg. Vrijwel dezelfde reis als de dag hiervoor, nu met dagkaarten voor €17,00 per stuk en geen eerste klas mogelijk maar ook met deze actie zijn we weer blij. Van station Valkenburg lopen we naar het eindpunt van gisteren in Strabeek. Vanaf daar  lopen we het eerste deel van de etappe, ruim 7 km via Berg en Terblijt, na Terblijt kom je in een mooi natuurgebied met volgens de beschrijving van het boekje: “Deze weg, die soms heel modderig kan zijn, blijven volgen.” Een weg die modderig kan zijn? In ons geval is het meer een modderrivier. Gelukkig hebben lopers voor ons al langs de berm gelopen en kunnen we in hun spoor lopen. We gaan door langs de krijtrotsen in Bemelen waar het tweede deel van 4 km begint en we na een saai en bebouwd stuk zomaar voor het station in Maastricht staan.

Maastricht

In het boekje uit 2016 staat in de beschrijving op kaart 48: “Bij verkeerslichten de hoofdverkeersweg oversteken.” Inmiddels zijn die verkeerslichten vervangen door een rotonde, je kunt het beste rechtdoor lopen en aan de rechterkant van de weg blijven. Op een gegeven moment verdwijnen auto’s en fietsers in een tunnel links van je maar wij lopen door en steken de zebra over, wij zien daar weer de bekende vignetten. Je ziet het spoor dan al voor je. Je komt bij een trap en via deze neem je het spoortunneltje en kom je als vanzelf bij het station.

Naar de Sint Pietersberg

Nu zien we een mooier deel van Maastricht en genieten we van oude stadsmuren, de kerk Onze Lieve Vrouwe “Sterre der zee”, de prachtige doorkijkjes langs oude panden en poorten waar we zomaar stuiten op de Bisschopsmolen. We lopen verder en bereiken de St.-Pietersberg. Bij Chalet Bergrust is het heel druk, we bestellen wat te drinken en halen alvast onze oorkonde, is leuk voor de foto bij het eindpunt. We lopen naar het eindpunt, het is een natuurstenen zuil waarlangs je het uitzichtplatform bereikt. Er lopen zoveel mensen dat we geen goede foto’s kunnen maken van het schitterende uitzicht in de mergelgroeve. Voor ons is het ook goed zo.

We gaan naar huis met een kruisbessenvlaai, Wim staat bij het station met bloemen en Cees wacht thuis met een drankje.

Bedankt voor al jullie inzet gedurende 2 jaar Pieterpad jongens!

 

 

Bewaren